voreaVorea Ujko (1918-1989), pseudonimo utilizzato da papàs Domenico Bellizzi, è uno tra i più popolari e rispettati poeti Arbëreshë. Vorea Ujko, nato a Frascineto, è stato sacerdote a Firmo dove morì a seguito di un incidente automobilistico nel gennaio del 1989.

.
I suoi versi, raffinate liriche Arbëreshë, sono apparse in molti periodici ed antologie pubblicate in Italia, Albania e Kosovo. Vorea Ujko si colloca a pieno titolo tra i più importanti poeti italo-albanesi del XIX secolo insieme a Girolamo De Rada (1814-1903) e Giuseppe Serembe (1844-1901). I versi di Vorea sono intimamente legati alla sua esperienza Arbëresh anche se ersi sono privi dei sentimenti nazionalisti così comuni tra i poeti Albanesi.
 
{mospagebreak title=Alcune poesie}
 

Natyrë

Tek vrapoja me nëntëdhjetë
u ndesha me një bagëti.
Ndala sa të kalonte
e nga xhami i makinës
unë vështroja fushën e blertë
dhe malet me borë përpjetë.
Më arriti në flegrën e hundës
aroma e deleve
e më kapi një lakmi
jete të thjeshtë.
Nëse do të kisha qenë më i guximshëm,
do ta kisha lënë makinën
për të ndjekur delet
bashkë me barinjtë.
Çfarë këngësh,
midis malit dhe fushës.
Këndova brenda makinës
gjatë tërë udhëtimit.
 
 
 
 

Burimi

Duke ndjekur gjurmët e stërgjyshëve
kam ecur pesëqind vjet
me këngë arbëreshe në buzë
e sot ua gjej burimin
dhe i lisave, i erërave
i fshatarëve, i punëtorëve
un jam vëlla.
E shenjtë kjo tokë,
i shenjtë ky qiell
e nga të gjithë unë ndihem i mbrojtur
dhe juve jua fal këngën time.
 
 
 
 

Në aeroport

Gusht i vonuar. E unë
i kredhur në zhegun
e aeroportit të Tiranës
shijoja një ditë fëmijnije
duke kërkuar fillin e bjerrë.
Nga pista e fluturimit
një zë më thirri:
Mirë se vjen vëlla Vore!
Prej kah vinte ai zë?
Ishte vallë zëri i babës
apo zëri i vëllait?
Të dallova e m'u duke
një shtegtar udhëtimesh të gjata
nën qiej të shndritshëm.
Dëgjova përshëndetjen e ngrohtë
dhe pashë fytyrën e butë
ku lexova sihariqe të sigurt.
Nga sa mot ne u kishim ndarë?
Oh, rrahje zemre!
Askurrë s'kam qenë ashtu i lehtë
në hovin tim të pastër.
E më rrethuan krahë.
brenda një rrethi vllazërie.
Pastaj vrapuam drejt Tiranës
dhe e ndjeva veten një zog
me cicërima dielli në gjoks.
Gra të gëzueshme nëpër fusha
i buzëqeshnin birit që kthehej.
 
 

Një grusht dhe

Një grusht dhe

të tokës sime:

baltë, shi, stuhi, diell

aromë e freskët kashte

dhe bukë të munduar.

Kam një grusht dhe

të tokës sime

që më thërret në dorë.

 
       

Un pugno di terra

“Un pugno di terra

della mia terra:

fango, pioggia, tempesta, sole

aroma fresco di paglia

e di pane sofferto.

Ho un pugno di terra

Della mia terra

Che mi grida nella mano”.

 

 

Ka sënduqi...

L’Associazione Culturale Italo Greco Albanese (ACIGA) dell’Eparchia di Lungro cura la gestione del portale Jemi, per tutti gli Arbëreshë, residenti in Italia e nel mondo. Le mo

...

ATTUALITÀ

Giovedì, Novembre 18, 2004 Luigi Boccia Chiesa e Religione 7434
Discorso pronunciato da S.E. il Card. Camillo...
Lunedì, Gennaio 23, 2006 Luigi Boccia Chiesa e Religione 11344
Secondo la tradizione, i territori dell’attuale...

LA LINGUA - GJUHA JONE

Domenica, Novembre 13, 2005 Luigi Boccia Grammatica 24203
Pagina in allestimento Seleziona la lettera dal menù qui accanto ==> .
Martedì, Marzo 07, 2006 Pietro Di Marco Aspetti generali 11065
E ardhmja e natës agimi. Ti e prite. E ardhmja e agimit dita e plotë. Ti e rrove. E ardhmja e ditës mbrëmja. Ti u krodhe në të. E ardhmja e mbrëmjes...